Arquivo do blog

A Q do desexo


Ah ! O desexo da Química ! Non, non, non, digamos a Química que está por trás do desexo. Si, si, sábese que na base desa forza primitiva, irrefrenable e imprevisble está a nosa ciencia.

Segundo din, primeiro é o factor visual (todo entra polos ollos !) mais, a seguir, deseguida entran en xogo o bom humor, o ton de voz e o cheiro. Ah ! o cheiro. E que hai detrás do cheiro? …

Quizáis serotonina, oxitocina, dopamina, progesterona e testosterona.

Iso é, Química.

 

Curva do desexo

En forma coa Q



Grecia foi a primeira civilización que considerou o deporte como unha parte indispensable no desenvolvemento do ser humano, pero en todas as culturas apareceron vestixios de costumes deportivos, costumes que ás veces estaban relacionados coa competitividade entre pobos.

A práctica dalgún deporte é moi beneficiosa para a saúde das persoas. Segundo a Asociación Española de Pediatría de Atención Primaria, xa dende a primeira infancia é importante a participación en actividades deportivas para propiciar un desenvolvemento normal.
Ademais de ofrecer a posibilidade de adquirir destreza nalgunhas tarefas, o deporte fomenta o desenvolvemento físico, psicolóxico e social, aumenta a capacidade para tomar decisións e favorece a autoestima. Por se todo iso fose pouco, a práctica do deporte proporciona unha experiencia moi reconfortante a nivel psicolóxico xa que incrementa a produción de serotonina, a denominada “hormona do pracer” que dá lugar a unha grande sensación de benestar e optimismo. Está demostrado que a práctica de exercicio durante 30 minutos polo menos tres días á semana mellora algúns trastornos mentais como a depresión ou a ansiedade.

  • Unha actividade que evoluciona

Ao longo do tempo todo os deportes foron evolucionando tanto na propia práctica como nas marcas batidas. E é que o lema olímpico “ máis rápido, máis alto, máis forte”, define unha das calidades intrínsecas do ser humano:a propia superación.O mellor coñecemento do corpo humano e a conseguinte mellora das técnicas de adestramento axudaron a lograr o obxectivo de superación. Pero é igualmente  certo que moi a miúdo hai que agradecer os resultados acadados a mellora da calidade tecnolóxica do equipamento e dos materiais de que está feito, é dicir,a a química.

Grazas aos polímeros, hoxe en día disponse de equipamento deportivo de extrema elasticidade, e de roupa e calzado con gran funcionalidade. Por outra banda, os materiais poliméricos posibilitan unha gran redución de peso do equipamento. Esta evolución desenvolveuse ata o punto de que na actualidade, sen os materiais poliméricos, apenas sería posible alcanzar novos récords.

  • O noso corpo é química.

O Corpo humano é tamén unha fascinante fábrica química, onde constantemente ten lugar unha complexa mestura de reaccións, xesto aínda máis evidente cando se fai deporte.

Non hai máis que pensar na intensa sensación de fatiga que se ten nas pernas tras unha longa carreira, cuxa causa adoita  ser unha acumulación de ácido láctico nos tecidos musculares. Outra forma de fatiga débese ao esgotamento das reservas de glicóxeno nos músculos. Esta sensación resulta en gran parte da actividade química do noso corpo e é moi bo que a sintamos do contrario seguiríamos a realizar esforzos ata morrer de esgotamento. Por el, a arte e o misterio do deporte consiste precisamente en adestrar o corpo de cada un para facer retroceder os límites da fatiga.

A medicina leva moito tempo interesándose polo deporte e en concreto no desenvolvemento de tratamentos axeitados para os deportistas coa axuda fundamental de  a química, a farmacia e a industria cosmética

Hai moitas contribucións da química que axudan a protexer a saúde do deportista en forma de fármacos, quen non coñece o spray milagroso dos masaxistas que se utiliza cando un xogador recibe un golpe, trátase dun produto que provoca un arrefriamento brutal do músculo aportando un alivio provisional.

Pero hai prácticas que polo feito de ser habituais pasan inadvertidas. Por exemplo podería ser a adición de cloro a auga das piscinas para desinfectalas, unha esterilización que evita numerosas enfermidades.

As melloras no rendemento dos atletas do noso tempo tamén veñen con un mellor coñecemento do funcionamento do seu corpo. Este coñecemento ten permitido  adestradores e médicos para crear programas de formación eficaz a medida para cada atleta. Hoxe estamos facendo malabarismos con conceptos tales como os exercicios isotónicos e isométricos, ou reaccións aerobias e anaerobias. Estas cuestións son complexas, pero están deseñados para os atletas a adestrar máis conscientes e máis sintonizados coas necesidades do seu deporte en particular. Non se require o mesmo adestramento  se é velocista, un esforzo intenso a curto prazo, que  se queres correr unha maratón, esforzo de longa duración.

  • Materiais sintéticos con infinitas posibilidades

En fin, a química contribúe a manter a saúde do deportista, a provelo de mellor material e equipamento deportivo e mesmo a combater o mal uso que se poida facer dela. Por outro lado, aínda que os polímeros cambiasen e mesmo revolucionado os deportes en moitos aspectos, as posibilidades dos materiais sintéticos están lonxe de ser esgotadas. Mentres o desenvolvemento dos materiais convencionais, na súa maioría, chegou aos seus límites, segundo algúns científicos o uso dos polímeros alcanzou só o 15% do seu potencial. Este panorama ofrece un amplo campo á innovación que permite enxergala aplicación en moitos deportes de produtos feitos de materiais macromoleculares.

Para máis información preme aquí.

É posible vivir sen Química?


Sen Química non habería todo isto...

Abonda con ollar ao noso redor, con observar a nosa actividade cotián e a vida dos demáis para decarse que non. Non, non seria posible a nosa existencia, tal e como a coñecemos, sen o concurso da ciencia central, da Química. Da ciencia que estuda a estrutura, composición, propiedades e transformación das substancias. Da ciencia que estuda a materia que nos circunda e que a transforma mediante o concurso das reaccións químicas. Da ciencia que o mesmo estuda as características de determinado polímero co que se fabrican os chips, que a composición e estrutura de determinado material descuberto nas últimas excavacións arqueolóxicas ou mesmo as propiedades de determinado meteorito. Consecuentemente, a Química forma parte de todos os aspectos da nosa existencia, das nosas tarefas diarias, desde a máis simple até a máis complexa, desde a preparación e asimilación  dos nosos alimentos ata a conservación da vida no planeta.

útiles de laboratorio

Aspectos tales como o coñecemento e comprensión da estrutura da materia, das macromoléculas que realizan as funcións e os procesos bioquímicos máis elementais, tamén os máis complexos, das reaccións químicas que están na base da explicación  dos mecanismos que regulan a vida, da enerxía que se precisa para que esta se manteña e da regulación dos procesos metabólicos máis comúns, son deudores da ciencia experimental que liga a base e estrutura física dos seres vivos co seu mecanismo e función biolóxica.

Para alimentar e facilitar o benestar dun número cada vez maior de persoas foi necesario inventar novos materiais, como os plásticos e os polímeros, que permitiron o desenvolvemento de amplas capas sociais, producir novos fertilizantes e pesticidas precipitando e acrescendo os procesos naturais, controlando e aminorarando as pragas e as doenzas das prantas, poñer en práctica as técnicas do frío relacionadas coa conservación de alimentos, descubrir novas substancias farmaceuticas que melloran a nosa saúde e prolongan a vida e deseñar novos procesos industriais para xenerar a enerxía e os produtos capaces de manter todo o ciclo económico e produtivo no que está baseado a sociedade actual. O reto para o futuro será substituir os procesos químicos contaminates e nocivos para o medio ambiente por outros respectuosos e que contribúan a diminuir os efectos da contaminación nas súas diferentes modalidades e formas. Pasar dunha química industrial na que o coste medioambiental estivo mais ben ausente a outra na que o teña en conta para construir unha química benigana, sustentable e facilitadora de vida.

Todos os recursos, bens, gozos e praceres que a natureza nos subministra son o resultados de átomos e moléculas, de procesos de transformación e formación que a Química foi quen de descubrir, estudar e comprender para poder melloralos e polos a disposición dun número cada vez maior de persoas. A Química tamén está directamente relacionada co establecemento do xenoma humano, da secuenciación das bases do ADN e figura na base da síntese e obtención dos máis diversos remedios e medicamentos que palían o efecto das enfermidades, tratando de imitar aos procesos biolóxicos naturais cando non mellorándoos para permitir a curación das doenzas e aumentar o benestar e a saúde da populación.